De Canadese beurs heeft zich sterk gehouden in de crisis en vormt daarmee een interessant alternatief voor beleggers die graag van economische groei in Noord-Amerika willen profiteren.

Veel beleggingsfondsen die in Amerikaanse aandelen beleggen, hebben de mogelijkheid een percentage van het fondsvermogen te investeren in Canadese aandelen. Fondsmanagers en andere beleggers maken graag gebruik van deze mogelijkheid. In januari van dit jaar legden internationale beleggers zo’n 13,3 miljard dollar in de Canadese markt in. In 2010 werd in totaal zo’n 120 miljard dollar ingelegd. Niet vreemd, want de economische situatie in Canada oogt aantrekkelijk, zeker in vergelijking met de Verenigde Staten. De Canadese economie doet het al twee kwartalen beter dan de Amerikaanse economie. En dat met een beperkt economisch stimuleringspakket dat in maart werd beëindigd.

Het Canadese bureau voor de statistiek StatisticsCanada noemde het de kortste recessie sinds de Tweede Wereldoorlog. Volgens
StatisticsCanada was deze recessie korter en milder dan die in de andere G7-landen, mede door de gezonde overheidsbalans – een gevolg van het conservatieve beleid van de overheid. Die hoefde zich dan ook niet in te spannen om in problemen geraakte banken te redden. De Canadese financiële markten zijn relatief ongeschonden door de crisis gekomen. Ook andere bedrijven doorstonden de crisis goed, geholpen door stevige bedrijfsbalansen.

Lange termijn
De positieve resultaten zijn geen momentopname, ook op lange termijn doet de Canadese markt het goed. Credit Suisse en de onderzoekers van London Business School berekenden voor het Global Investment Returns Yearbook 2011 de rendementen sinds 1900. De Canadese aandelenmarkt haalde in de afgelopen 111 jaar een nettorendement (gecorrigeerd voor inflatie) van 5,9 procent per jaar. Het rendement op obligaties kwam uit op 2,1 procent. Voor de Verenigde Staten is dat respectievelijk 6,3 en 1,8 procent.
Het land heeft een karakteristiek opgebouwde index die wordt gedomineerd door grondstoffen (38%) en financials (33%). Canada beschikt over onder andere grote reserves in olie (het heeft ’s werelds op een na grootste voorraad), goud en uranium. Canada profiteert als exporteur van grondstoffen van de stijgende vraag uit onder andere de VS. De Verenigde Staten daarentegen zijn netto-importeurs van onder andere olie met de bekende gevolgen voor het overheidstekort.

Toekomst
Strategen zijn positief over de kansen voor Canada. Wel kijken de analisten van onder andere Bank of America Merrill Lynch kritisch naar de oververhitting van de economie. Zo zijn de prijzen op de huizenmarkt in de afgelopen maanden flink gestegen en neemt de kracht van de Canadese dollar, de loonie, toe. In 2010 steeg de waarde van de munt ten opzichte van de Amerikaanse dollar met bijna 6 procent – en de stijging gaat door. Volgens David Rosenberg, de uitgesproken chief economist en strateeg van de Canadese vermogensbeheerder Gluskin Scheff, heeft de munt zich daardoor zelfs bij de Zwitserse franc aangesloten als veilige vluchthaven in economisch onzekere tijden.
De sterke munt kan wel de exportpositie van Canada negatief beïnvloeden en de inflatie verhogen. Het is dan ook niet voor niets dat strategen kijken naar een rentestijging die de Centrale Bank van Canada kan inzetten om de oververhitting te temperen. De consensus is echter dat dit van beperkte invloed zal zijn op het economische succesverhaal van het land.