Ook de infrastructuursector kreeg een klap van de onrust in de Arabische landen en de ramp in Japan. Voor Steef Bergakker van Robeco Infrastructure Equities het sein om bij te kopen, want de gunstige langetermijntrends staan volgens de beheerder nog als een huis.

De ontwerpers en bouwers van infrastructuur krijgen het in een neergaande aandelenmarkt over het algemeen extra zwaar te verduren, terwijl de sector bij een herstel juist sterker profiteert dan de rest. De afgelopen periode pakte dat wat anders uit: de sector deed het juist beter dan de markt. Een aantal spelers boekte koerswinst, namelijk de bedrijven die straks gaan meewerken aan herstelwerkzaamheden in het door een zware aardbeving geteisterde Japan.

Aanvankelijk overheerste over een breed front echter de paniek. Voor Bergakker was dat aanleiding om flink wat aandelen bij te kopen, aangezien aan het fundamentele verhaal volgens hem niets verandert.
De komende tien jaar gaat de sector enerzijds profiteren van de opmars van de emerging markets. Anderzijds zal verouderde infrastructuur de ontwikkelde wereld nopen de investeringen op te voeren, aldus de fondsbeheerder. Maar is daar, in een klimaat van krachtige overheidsbesparingen, wel ruimte voor? Bergakker: “Dat is een kwestie van politieke prioriteiten stellen. Ik denk dat het zeker gaat gebeuren, want als de infrastructuur achteruit gaat ondergraaf je uiteindelijk het groeipotentieel van een economie.

Juist bij een wat mindere economie zijn er politieke prikkels om te investeren in infrastructuur, een goede manier om de werkgelegenheid te stimuleren. En vergeet niet dat in ontwikkelde landen de overheid maar verantwoordelijk is voor ongeveer de helft van de infrastructurele investeringen. De rest - zoals energie-, mobiele communicatie- en waterinfrastructuur - komt voor rekening van het bedrijfsleven.”

Forse groei in petto
Wereldwijd groeien de investeringen infrastructuur de komende tien jaar met jaarlijks 10 tot 15%, is de voorspelling. Bedrijven die in deze sector actief zijn moeten hun winsten zeker even hard kunnen laten groeien, aldus Bergakker. In de waarderingen zijn deze rooskleurige verwachtingen nog bij lange na niet verwerkt. “De winstgroei op lange termijn die in infrastructuuraandelen is ingeprijsd blijft beperkt tot 5 à 6%.” Daar zit dus nog aardig wat ruimte tot koerswinst. Wel kunnen de prestaties  per jaar enorm verschillen, waarschuwt de fondsbeheerder. “Bedrijven komen nu uit een slechte tijd en sommige rapporteren een winstverdubbeling of zelfs verdrievoudiging. Maar andere jaren kan het een stuk minder gaan.”
Beleggers in het Infrastructure Equities-fonds doen er dus verstandig aan een wat langere adem te hebben. Wie in 2008 schrok van de halvering van de koers en maakte dat hij wegkwam, miste het forse herstel de jaren daarna. Gemiddeld scoorde het fonds vanaf de oprichting in de zomer van 2008 een jaarlijkse plus van ongeveer 10%.

Favoriete spelers
Wat zijn de favoriete spelers binnen de infrasector? Bergakker heeft een voorkeur voor bouwers van wegen, bruggen en tunnels plus de ingenieurs die deze bouwprojecten ontwerpen en managen. Zij zijn samen goed voor 25 tot 30% van de portefeuille. Minder aantrekkelijk vindt hij de partijen die actief zijn in exploitatie, zoals nuts- en telecombedrijven. Deze bedrijven zijn stabieler, maar scoren minder hoge rendementen. Zij komen pas weer in beeld als de economische groei terugvalt, wat Bergakker voorlopig niet verwacht.