De meeste beleggers en financiële deskundigen zijn niet erg optimistisch over een goede afloop van de eurocrisis. Toch is een oplossing zeker niet onmogelijk, aldus professor Sweder van Wijnbergen tijdens de Robeco Visie-bijeenkomst in januari.

Schelden tegen de tv is doorgaans iets voor sportliefhebbers en mensen boven de 50. Ook uw scribent maakt zich schuldig, maar het is een milde vorm die zich doorgaans beperkt tot CNBC verslaggevers die weer eens doen alsof er jeukpoeder in hun ondergoed zit als euro een centje zakt of stijgt. Het legen van een flessenbak klinkt nog beter soms. Grr..  Enfin, nu zakt de Euro uiteraard weer omdat de bodem van de fles levertraan in zicht zal komen als Portugal en Spanje ook een lepeltje moeten nemen van de EU.

In tegenstelling tot in een dealingroom en aan de pokertafel gelden verbale commitments in de politieke wereld niet. Het maakt ook inhoudelijk niet zoveel uit wat politici zeggen. Althans, voor handelaren niet, maar het gaat er om wat de markt erop gaat doen: game theory 2.1

De G20-ontmoeting van eind oktober heeft het mondiale valutaconflict even tot bedaren gebracht. Maar is een eventuele valutaoorlog hiermee definitief van de baan?

De recente onrust rond de waarde van de euro ten opzichte van de dollar houdt beleggers bezig. Het biedt de sterke Europese munten echter een plekje in de spotlights.

In Europa tekent zich een steeds sterkere tweedeling af tussen een redelijk economisch herstel in noordelijke landen en een veel zwakkere opleving in het zuiden. Op de beurzen is de kloof tussen noord en zuid dit jaar al razendsnel gegroeid.

Gemiddelden zeggen niet zoveel, ga maar na: als u twee grote emmers water neemt en de ene vult met ijskoud water en de andere met water van 60 graden, dan is dat gemiddeld zo'n 30 graden wat doorgaans een aangename temperatuur is voor een mens. Als u echter met blote voeten in één of beide emmers tegelijk gaat staan dan zal dat niet aangenaam zijn.

Velen hebben de Telegraaf als enige krant. Als daarnaast de informatiebronnen beperkt zijn tot Twitter en Hart van Nederland, dan kunnen we ons zo voorstellen dat de meningen in de straat wat anders liggen dan bij de mensen die in de markt werkzaam zijn. Op de voorpagina van de Telegraaf lezen we:

‘D-Day voor de Euro. Met angst en beven volgen de Europese regeringsleiders of de verdedigingswal rond de Euro die ze gisteren tegen de meute van speculanten opwierpen het gaat redden. Maken de markten gehakt van de Euro of raken beleggers ervan overtuigd dat er nu zoveel miljarden in de strijd worden geworpen dat het Fort Europa niet meer te nemen is?’

Als mensen geld aan/van zichzelf zouden kunnen lenen, dan gaat de prijs van spullen omhoog of de waarde van geld omlaag, toch? Waarom zou het dan anders zijn als we het over overheden en banken hebben?

We zochten eigenlijk een entry point om dollars opnieuw short te gaan, maar de euro zakt zo hard dat we dat plan maar even in de ijskast hebben gezet. Intraday is de Euro zelfs even door de 1,28 geweest. We moeten terug naar maart 2009 om dat datapunt terug te zien.

De situatie in Griekenland zet de overheidsfinanciën in de hele Europese Unie op scherp. Wat is er aan de hand? En zijn er nog lichtpuntjes voor de belegger?