De recente onrust rond de waarde van de euro ten opzichte van de dollar houdt beleggers bezig. Het biedt de sterke Europese munten echter een plekje in de spotlights.

Aan de kracht van de euro ten opzichte van de dollar kwam een einde door de schuldproblematiek van Griekenland. Duidelijk werd hoe gevoelig de gezamenlijke munt is voor problemen in de individuele lidstaten. Voor de invoering van de euro zou het effect van de Griekse problemen voor een deel zijn geabsorbeerd door een waardedaling van de Griekse drachme. Nu hebben veel landen door de eenheidsmunt last van de problemen in Griekenland. Dit zorgt voor druk op Europese beleggingen. Het debiteurenrisico leidde tot hogere renteverschillen in de eurozone en tot uiteenlopende koersontwikkeling tussen Noord- en Zuid-Europa. Voor beleggers is het zaak de ogen niet te sluiten voor de kansen die Europese niet-eurobeleggingen bieden. 

Vertrouwen
Tegen de verzwakking van de euro steken de prestaties van enkele andere Europese valuta’s namelijk positief af. Zo spelen valutabeleggers wereldwijd in op de sterke Zwitserse franc en de Noorse kroon. Professionele beleggers - veelal aanwezig in specifieke sectoren - in Zwitserland (farma en banken) en Noorwegen (olie-industrie) profiteren naast de koerswinst daardoor ook van een positief valuta-effect. Ook staatsobligaties en directe beleggingen in valuta van deze landen zijn aantrekkelijker en veiliger. Noorwegen, dat in 1994 bedankte voor lidmaatschap van de Europese Unie, heeft de welvaart voornamelijk te danken aan de opgespaarde opbrengsten uit olie- en gasreserves. Met een staatsschuld van 49 procent van het bruto binnenlands product (BNP) is het land een van de economisch meest gezonde landen van Europa. Noorwegen blijft ver onder de zogenoemde Maastrichtnorm die is opgelegd aan de EU-landen en stelt dat de staatsschuld niet meer dan 60 procent van het BBP mag bedragen. En dat zorgt voor vertrouwen van beleggers.
Nog beter doet Zwitserland het, met een sterke economische groei en staatsschuld die slechts 40 procent van het BBP bedraagt. De waarde van de franc nam in de afgelopen jaren sterk toe ten opzichte van de euro. De munt wordt zelfs de nieuwe Deutschmark genoemd als verwijzing naar hardheid van de Duitse munt voor de introductie van de euro. Valutaexpert Mansoor Mohi-Uddin van de Zwitserse bank UBS noemt de vraag naar de sterke Zwitserse franc in de Financial Times zelfs een “megatrend” op de valutamarkten. Een trend die wordt versterkt door het feit dat Zwitserland profiteert van de economische groei in Duitsland, de belangrijkste exportpartner. Robecofondsmanager Mark Glazener noemde in een recent video interview  de daling van de euro al een “blessing in disguise” voor de Duitse op export gerichte economie.

Beteugelen
De sterke munt baart de Zwitserse Centrale Bank (SNB) zelf overigens wel zorgen. De koersstijging van de franc ten opzichte van de euro vormt een gevaar voor de concurrentiepositie van de Zwitsers. SNB verloor naar verluidt enige miljarden bij de pogingen om door middel van valuta-interventies de waardestijging van de munt te beteugelen. Voor beleggers blijft het echter interessant om in de fondsenportefeuilles niet alleen te spreiden over de asset classes, maar de beleggingen ook te verdelen over valuta’s die meer koopkracht zullen hebben dan de euro.