Dit jaar vinden de Amerikaanse presidentsverkiezingen plaats. Volgens de zogeheten Presidential Cycle-theorie belooft het een goed beursjaar te worden. Maar doet deze theorie eigenlijk wel opgeld?
Een kwalificatie voor organisaties die zo groot zijn dat de overheid niet kan toestaan dat deze failliet gaan, omdat het financiële systeem erdoor wordt ondermijnd. Dit gaat op voor een aantal grote systeembanken, maar kan ook gelden voor landen. Italië en Spanje worden vaak beschouwd als te groot om te laten vallen.
Wie kaatst, kan de bal verwachten. Dit spreekwoord geldt voor iedereen en dus ook voor bankiers, politici en consumenten. Zij hebben immers zelf de basis gelegd voor de financiële crisis die hen in 2008 zo hard trof. In zijn nieuwe boek, Boomerang, beschrijft journalist Michael Lewis nog eens hoe het zover heeft kunnen komen. En ditmaal zijn z’n observaties persoonlijker dan ooit.